ابهام زدائی از یک واژه :      تقیه

مقصود از تقیه حفظ جان یا مال است از خطر ظالم با کتمان یا اظهار خلاف عقیده در زبان یا عمل مانند تقیه عمار یاسر که برای حفظ جانش کفر گفت پس کلمات کمتر از کفر قطعا جایز است و اگر خطری در کار نباشد خلاف عقیده سخن گفتن جایز نیست و دروغ است .

داستان عمار یاسر در تفاسیر اهل سنت ذیل آیه مبارکه من کفربالله بعد ایمانه الا من اکره و قلبه مطمئن بالایمان و لکن من شرح بالکفر صدرا فعلیهم غضب من الله و لهم عذاب عظیم  ( نحل ۱۰۶) آمده است

 این مطلب را اهل سنت نیز قبول دارند . لذا این تقیه ای که ما در مکتب اهل بیت داریم خود اهل سنت هم دارند ولی اسم تقیه روی آن نمی گذارند .

از برادری اهل سنت بپرسید در فلان جا شخص ظالمی راه را بسته  و از دین مردم می پرسد  اگر بفهمد سنی هستد گردن شما را می زند چه خواهید کرد اگر از نظر فکری سالم باشد به آن ظالم میگوید من سنی نیستم و را هش را ادامه میدهد چرا زیرا حفظ جان مهمتر است این همان تقیه ایست که شیعه به آن معتقد است .

نظر یادتون نره ناراحت میشم .